Yola Yâr Gerek

Dünya dedikleri garip bir yolculuk
Revan olan kesinkes bilmez neye
nasibdar.
Yola can gerek
Can taşıyan nasibinin peşinde
Ona da gaye gerek.


Her can gayesi doğrultusunda adımlarını atıyor bu dünyada. Bu gaye kimilerinde yol, kimilerinde yolun sonu, kimilerinde de yoldakiler oluyor. Velhasıl yaşamayı gayesiyle besliyor her can ve tüm adımlarını nasibini beslemek için atıyor.

Dünya dedikleri birçok can için bir umman, dalıp giden yolculuğunu gayesi sayıyor. Yoldakilerin ise adımlarına ivme kazandırdığını belliyor. Böyle bir can ne bekler nasibinden? Bazı canlar, nasibinde huzurun olmasını ister. Adımlarında huzurun izlerini, gayesinde huzurun havasını arar.

Yaşamak huzur arayışına dönmüştür de nasip bulmaya ne zaman döner, bilmez. Bilmeyen bir can ne bekler yaşamaktan?

Dünyaya ne çok şey dedi bazı canlar. Susmayan için yol bitmek bilmedi, mesafeler anlamını yitirdi ve yürümek çok uzun sürdü. Sessiz kalan içinse ağır geldi yürümek, yolun başıyla sonu karıştı ve adımlar gayesini yitirdi. Susan veya susmayan tüm canlar nasibine doğru adımladı yine de. Dünya dedikleri gariplikte yaşamak, nasibine gitmeyi gerektirir çünkü.

Nasip, yaşamak denilen arayışın huzur denilen gayeyle hemhal olmasıdır belki de. Bu yüzden yol daha elzemdir yolculuktan, yoldakilerse yolculuğun sonundan. Belki de yoldakiler en latif nasibidir bir canın, kim bilir. Lütfu, yoldakilerde bulan can susar mı huzuru yaşarken?

Yol uzun, yol karmaşık ve bazen çetin. Böylesi bir hengamede rastlanılan her şey huzur mu getirir, gaye mi anlatır, adım mı attırır, söz mü söyletir. Dünya dedikleri yolculukta hayır da var şer de. Kelamlar hayırdan yana olsun düsturuyla yolu gülistan edenler anılsın. Yola, yolcuya ve yolculuğa yar olanlar yani.

Her can uzak durmak ister yalnızlıktan. Yalnızlık yârsızlıktır çünkü. Yârsızlıksa dünyanın gülistan tarafına uzak kalmak, dikenleriyle muhatap olmaktır. Yâri olmayan bir canın ve bir cana yar olmayanın dünyası huzuru dikenlerin arasına, gayeyi acıların ortasına, yürüyüp yol alma arzusunu korkuların kızılına iter. Yârsız geçen bir ömrü hangi can taşıyabilir?

Her can yar olabilir mi bir başka cana? Yar olmak zordur. Çünkü yarlık nasipdaşlıktır, gayede birlik, adımlarda beraberliktir. Yar dedikleri, ummandaki yolculukta huzuru azık eder, tüm arayışlarda gülistanı buldurur ve tüm bekleyişlerde cana ses olur en derinden. Yar olmanın zorluğu, dünya dedikleri faniliğe ebedi bir ruh katmayı gizler içinde.

Bu yüzden yar olmak her can için kolay değildir. Her can yar olamaz kolay kolay. Ömür yar olmadan bitip gider böylece. Yolculuk ruhtan ayrı sadece can için devam eder. Yol hep bir ruh arar ama bulamaz. Can ise sussa yolun sonunu, susmasa anlamını bulamaz.

Dünya dedikleri yârsız bir yolculuk
Revan olan anlamaz neye uzak
Yola yar gerek
Yâr bulan ruhunun peşinde
Ona da yar gerek.


Her can adım adım nasibine doğru giderken yolda bulduklarına yar diyebilse keşke. Yar diyenlere ve dedirtenlere...
(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Kuş Uçtu Kervan Göçtü

Dünya dedikleri garip bir yolculuk Revan olan kesinkes bilmez neye nasibdar. Yola can gerek Can t...

Ve Bir Kuş Daha Kanatlanır Adı Şehit Olan

Dünya dedikleri garip bir yolculuk Revan olan kesinkes bilmez neye nasibdar. Yola can gerek Can t...

Yûnus Emre Celâlli Olabilir Mi?

Dünya dedikleri garip bir yolculuk Revan olan kesinkes bilmez neye nasibdar. Yola can gerek Can t...