Tanımsamak

Yeniden tanır gibi bakıyorum kendime
Özümden uzak, aynayla yalnız gibiyim
Soruları tartıyorum yorgun fikirlerle.
İşin içinden çıkamayıp medet umuyorum
Hacetleri hacetime müsavi muhtaçlardan

Kime gitsem, yüzüme kapanan bir kapı
Ve ümitsizlik fikrinin neferleri gibiler
Bir dünya kurmamam için özene bezene
Kurulu bin dünyayı yıkmakta mahir
Gölgeler karanlığında kör gibiler

Toprağında açacak, her nadide gül
Beklemekten ötedir, baharı arzulamak
Hele insan eliyle düşmezken bir damla
Anladım neymiş uzaklarda aramak
Anladım, varılamaz başka insanla.

Zaman kendisine biçilen rol ile her demde
Kesip dikerken hammaddesi toprak kumaşı
Ve güneş altında mukadder çileyle erirken
Ben buz parçası bedenin methini yapıyorum.
Önce hayran kalıp, sonra hayranlığıma şaşıyorum.

Bendedir, “nokta” olamama hasleti
Bendedir bin cihanla dolmayan gönül
Bendedir nefes ile dinmeyen hasret
Bendedir ölümle son bulmayan nefes
Bendedir ölümü öldüren işaret

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Rüzgâr

Yeniden tanır gibi bakıyorum kendime Özümden uzak, aynayla yalnız gibiyim Soruları tartı...

Leyla’ya Mektubumdur

Yeniden tanır gibi bakıyorum kendime Özümden uzak, aynayla yalnız gibiyim Soruları tartı...