Sıradaki içerik:

Nizamülmülk ve Nizam-ı Âlem

e
sv

Söz ve Sükût

avatar

Osman Deniz

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Emzirdi bir peri, bir zaman yüreğinden,
Zamanın dışına sarktı nefesim.

Alınyazım berrak suya kazındı,
Asıldı boynuma üvey anahtarı, hayatın.
Şahdamarımda renkli çiçekler açtı,
Kelebekler uçuşurken mırıltılarımdan.

Her hayat bir ağaç, henüz tahta olmamış,
Her kundak bir tabut, çivisi çakılmamış.

Aynalardan geçtim sırrına değdim,
Nereye baksam ancak, cismim ilişti,
Takıldı tenim, sızladı aklım,
Tersine su çekti hep, hayal dolabım.

Denizler biriktirdim kandilime, geceler için,
Bir gece bulamadım rüyalar için.

Durgun rüzgârlar hasat ettim her sonbahar,
Bulutlar soludu gözlerim, kurudukça yüreğim.
Boşluğa tutundu nefesim, ölüm almadan önce,
Ecel yığıldı, ömrün zirvelerine düştü gölgeler…

“Söz”de mânâ, mânâ da söz arayıp durdum,
Sükûttan başka mânâ yokmuş “söz”de, anladım…

1964 doğumlu. İlk, orta ve liseyi İzmir'de okudu. Erzurum Atatürk Üniversitesi İlâhiyat Fakültesini bitirdi. Felsefe yüksek lisansı yaptı. Ankara'da MEB'e bağlı okullarda 30 yıl öğretmen ve idareci olarak çalıştı. 2018 yılında emekli oldu.

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.