Şehir ve İnsan

İçinizden biriyim, yoldan geçenlere bakın
Bir şehir akıyor avuçlarımdan
Tutamıyorum uğultularını düşlerimin
Şehirle birlikte bir düş akıyor
Gölgeler gerçek, insanlar yalan
Mağrur yorgunlukları asıyorum duvarlarıma
Her şanlı yenilgiden arta kalan

Günden önce uyanır sokaklar
Paslı uykusunun izlerini saklar
Gürültülü bir sessizlikte çekip çıkarır
Can evinden insanları
Oysa, baharda açan çiçeklerle uyanmak,
Engin maviliklere boyanmak vardı
Gönlümde, insanların kalabalıklığını değil
Dağların ardından doğan güneşi tutmak vardı

Her taraf can kırığı gökdelenler arasında
Hayal kırığı, ümit kırığı ve yalnızlık…
Akıp giden ya insandı ya insanlık.
İşte şehrin silueti günbatımında belli
Duvarlarda kızıllığı düşlerin ve gülüşlerin
İki sual zorluyor hudutlarını düşlerimin:
Aynalar simalara düşman mıdır?
İkindi gölgesinin tahtı bir an mıdır?

Uğur Gündüz
(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Ruh Mu Bilimi?

İçinizden biriyim, yoldan geçenlere bakın Bir şehir akıyor avuçlarımdan Tutamıyorum uğultularını d...

Çocukların Ahlak Gelişiminde Ailenin Etkisi

İçinizden biriyim, yoldan geçenlere bakın Bir şehir akıyor avuçlarımdan Tutamıyorum uğultularını d...

Tarihin Girdabında, Hakikatin Güzergâhında, Çilenin Muştusunda Buluşmak ve Konuşmak

İçinizden biriyim, yoldan geçenlere bakın Bir şehir akıyor avuçlarımdan Tutamıyorum uğultularını d...