Paslı Ustura

Türlü türlü felaketler bekliyorum,
İçimde bütün mutlulukları yutan bir delik var
Yutuyorum bütün ikilikleri,
İyilikler, ikircikler, sığırcıklar kuytulaşıyor.
Kıskançlıklarımdan hırs yontuyor
Hırslarımı kalıplarda azme benzetiyorum.
Dünya, öfkem için bir döl yatağı,
Nerede bayağı, nerede aşağı varsa tıkıştırılmış bir dehliz.
Bataklığa temelleri atılmış bir bina bütün söylemlerim,
Dehrin görüntüsü kalplerde kara bir iz,
Dehrin çınıltısı iniltilermiş,
Kendimi kendi yapan ne bildirildiyse bana
Meğer ruhumdaki eğreltilermiş.

Şiirimden gayrı her yerde kirli,
Kelimelerden başka her nesneye öfkeliyim.
Dişlerim çatırdıyor gün gün diş sıkmaktan.
Başımda rotasızlığın ağrısı.
Beklediğim her şeyi bekliyor olmaktan utanıyorum.
İmkansızlıklar beni imkanlara tapınmaya itiyor.
Yeknesak bütün dünya imkanlar sanrısı
Sanrılar içinde kaybolan bir aşkın
Giderek belirsizleşen tortusu sen.
Senden sonra aksilikler,
Senden sonra her umudun sonunda
Vermeyince Mabud diye akisler
Saf niyetlerimi bile sorguluyorum
Bütün güzelliğim, gözlerinizde birer siğil
Çeneme düşen ilk beyaz
Başımda bir nöbete dikiliyor
Ve bu;
Benim dünyaya ilk sağır oluşum değil.

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Türlü türlü felaketler bekliyorum, İçimde bütün mutlulukları y...

Rüzgâr

Türlü türlü felaketler bekliyorum, İçimde bütün mutlulukları y...

Leyla’ya Mektubumdur

Türlü türlü felaketler bekliyorum, İçimde bütün mutlulukları y...