Ölümün Şiiri

Renkleri vardı dünyanın
Yeşiller bezenmişti mavi sularda
Beyaz bulutları vardı
Sadakatle ilerleyen gökyüzünün
Yanağından süzülen gözyaşı ile beraber
Solup gitti tüm ahenk ve cümbüş
Sis ve rüzgar kaplandı tüm bedenime
Fısıldayıp rüzgar ellerime
Bu kez müjde değildi getirdiği
Bırakıp kondurdu avuçlarıma ölümü
Sustum da bir şey diyemedim
Sonlanırdı muhakkak hayat perdesi
İzzet-i İlahi'ye tüm asiliği ile
Mahcub ve durgun gözlerle
Umutsuzluk kokunca süpürüver şu kirleri
Şefkat-i Rahman'a bükük boyunla koş
Sabrından mütevellit olma beşer
Dalıp gaflete sabrı tahammülden şaşar
Yıkılıp bir çınar gibi dimdik
Ağırlaşmış kuru bir bedenle
Dilinde son belirti
Vuslat güzelleşir
Sökülüp atılmış kalbindeki kir pas ile
Temsiliyet mevcudiyet ile
Teslimiyet iman ile
Yürü harb meydanına
Dilin, malın yahut canın ile

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Ölüm Risalesi

Renkleri vardı dünyanın Yeşiller bezenmişti mavi sularda Beyaz bulutları vardı Sadakatle ile...

Umudumu Kesmeden Bekledim

Renkleri vardı dünyanın Yeşiller bezenmişti mavi sularda Beyaz bulutları vardı Sadakatle ile...

Bana Dair

Renkleri vardı dünyanın Yeşiller bezenmişti mavi sularda Beyaz bulutları vardı Sadakatle ile...