Muhlis Öldü

I.
Yaz vakti buzdan sarkıt evler kalır
Yoksa ardında şen dağları gurbetin
Muhlis öldü güz vakti, akşamleyin
Güzel adamdı deyip evlere döndük

II.
Gün damla damla taşları deliyor
Saatler ben doğmadan çiğnenmiş
Mevsimlerin adı farklı değilmiş
Her gün yaşlanırmış insan dediğin

III.
Mahallemiz eski yolların halka
Lütfedilmiş halinden beri değil
Muhlis öldüğü zamandan bugüne
Avluya ılık bir rüzgar esmiyor

IV.
O sıra bir aşka tutuldum ben de
Yol kayboldu ayaklarım altından
Okuduğum kitap satırlarından
Geriye baştan başlamak kaldı

V.
Yara bu zamanla kabuk bağlarmış
Büyüttüm kendimi bu yaşıma dek
Aşk, Muhlis’i unutacak kadar varmış
Oldu demek yoksa ölüme ne gerek

VI.
Çıktım şehirden ellerimde bavul
Mezarda Muhlis, çarşıda bir davul
Onlarca insan gurbete yürüyor
İçim sahipsiz kalınca ürküyorum.

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

I. Yaz vakti buzdan sarkıt evler kalır Yoksa ardında şen dağları gurbetin Muhlis öldü g...

Rüzgâr

I. Yaz vakti buzdan sarkıt evler kalır Yoksa ardında şen dağları gurbetin Muhlis öldü g...

Leyla’ya Mektubumdur

I. Yaz vakti buzdan sarkıt evler kalır Yoksa ardında şen dağları gurbetin Muhlis öldü g...