Kördüğüm

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Gönül bahçeme ışıldayan en güzel kadın
Sesin ne kadar hoş senin, ne de güzel adın
Sana meftun kalbim hiç bir nasihat dinlemez
Hasretinden yük gönle kurşun gözler işlemez

Bitmeyen erzağımsın bu mümbit topraklardan
Yere düşen hecesin güz günü yapraklardan
Kalbinin en dibinde uhrevi rayihalar
Sanki kurak çöllerde bereketli vahalar

Yağmurlu bir kış günü dudağında son şarkın
Nil nehri saçlarınla tek sultanısın Şark’ın

Bulut karası her yer seni duyamaz oldum
Kaç gün geçti gideli artık sayamaz oldum
Zihnimde debelenen en pörsük duygularım
Sitemine nazına daim açık kollarım

Yüzünün her zerresi birbirinden özeldir
Seni görmeyenler de sanır cennet güzeldir
Yeşil yapraklarda duruluğun zarafeti
Heybendeki soluk buldu beni harab etti

Şairler anlam arar ölçüsüz hecelerde
Umutlar yeşeriyor uykusuz gecelerde

Kalbe zarar sözlerin var oktan düşmüş yay gibi
Asra bedel gözlerinle parlıyorsun ay gibi
Viran şehre inat seninle buluştuğum an
Bahtiyâr oluyorum sanki duruyor zaman

Sen feryadımdan kamçılanan en güzel sessin
Sen bir bahar günü aldığım en hoş nefessin
Bütün muazzam şevkler sende toplanmış sanki
Ansızın bir dolunayda mest oldum inan ki

Emir ver dile gelsin ağaçlar sözlerinle
Gönle kor gibi düşen isyankâr gözlerinle

Yetişmek umuduyla birden düştüm peşine
Deryanın ortasında susadım ateşine
Kıyıya vurdum bakıp gözlerinin ferine
Topladım incileri bıraktım ellerine

Kâh tüm dünyayı saran hatırnaz kollarında
Kâh buram buram kokan memleket yollarında
İsmini yazıyorum gök mavi bir kalemle
Kahrını çekiyorum kumdan yapma elemle

Sonsuz rüyalarda kördüğüm belki de sensin
Bundan gayrı yolda hiçbir şey solda her şeysin

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir