Kewok

Ölü şehirlerde gezen bendim
Gülüşüne denk gelip
Asıverdim çelimsiz ruhuma
Bu şiir senin kanatların Kewok
Uzaktan ağlasam
Siyah gözlerin buğulanır, bilirim
Sokak sokak gezip aradım
Her bir zerreni topladım
Eksiklik, eskilik doldu üzerim
Bir Sen edemedi, anladım
Soluk soluğa kalmışım
Baş ucuma konup ötme Kewok!
Kirpiklerimi açtırma
Ok gibi batar sinene korkarım
Esen rüzgara takılıp uçuver
Varma sakın ırak ellere
Kanat çırpınışını görsün göğüm
Beyazlarından koparma beni Kewok
Ben , Sen’im bilirsin.
Yığın yığın dizilmiş bulutlar
Gizleyip seriyorlar sevda örtüsünü üzerine
Aklımı alıp gitme sakın
Seni unuturum sanıp
Ötüşünü gizlerim yarama
Varıp ele sardırma
Dermansız dizlerime bakıp
Alay etme ahvalimle
Çekilme güzergahımdan
Gidersen kaybolurum
Sen yolumsun Kewok!

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Ölü şehirlerde gezen bendim Gülüşüne denk gelip Asıverdim çelimsiz...

Rüzgâr

Ölü şehirlerde gezen bendim Gülüşüne denk gelip Asıverdim çelimsiz...

Leyla’ya Mektubumdur

Ölü şehirlerde gezen bendim Gülüşüne denk gelip Asıverdim çelimsiz...