Keşmekeş

Bir yanda renksiz arabalar
Tükenmişliğin verdiği
Yorgunlukla ağlıyor
Bir yanda insanlar
Uzun upuzun bir yol
Öncesi sır sonrası muallak
Yüzlerde dünya izi
Gözlerde şeytan kapak
Gelen var, giden var
Lakin sürekli dönen de var
Hem kendinden hem Rabbinden

Bir yorgun elem var kulaklarda
Bir süzgün iç çekiş
Kimse gülmüyor
Kimse ağlamıyor
Körelmiş duygular
Lakin zihinler bileylenmiş
Kavgaya her an hazır
Yalnızca yeryüzüne çakılmış
Eğri büğrü insanlar

Yol kıvrıldıkça kıvrılıyor
Gökyüzü izleri siliniyor
Evler büyüdükçe daralıyor
Dilsiz ve sımsıkı kapılar
Sadece dünyaya açık
Bir garip boşlukta gözler
Ahiret telaşı mezara kalıyor

(1) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Bir yanda renksiz arabalar Tükenmişliğin verdiği Yorgunlukla ağlıyor Bir yanda insanlar Uzu...

Rüzgâr

Bir yanda renksiz arabalar Tükenmişliğin verdiği Yorgunlukla ağlıyor Bir yanda insanlar Uzu...

Leyla’ya Mektubumdur

Bir yanda renksiz arabalar Tükenmişliğin verdiği Yorgunlukla ağlıyor Bir yanda insanlar Uzu...