Kambur

Nasıl aydınlatır bu yüz bu geceyi
Ezberledim bağrından kopup gelen her güz heceyi
Selamladım karanlığı aydınlatan ateş böceklerini
Artık biliyor kelebekler öleceklerini

Pişmanlığın ağırlığı çöker ömrümün gözlerine
Dalarım her fırsatta vicdanımınözlerine
Bir kundağa sıkı sıkıya sarınmak fayda vermez
Doğrulsam kaburumdüzelmez

Genzimde acı bir türkünün akıntısı
Her harfimde köhne bir kulubenin tınısı
Gökyüzü hiç olmadığı kadar siyah
Sanki karışır bulutun beyazına bir âh

Sonu selâmet olan yolları, çoktan aştım
Gün oldu kara bahtıma şaştım
Sebebler biriktirdim, dağları aşan sepeler
Her defasında yüreğimin ayağına takılan kumdan tepeler

Anladım, kaçış yoktur bu debdebeden
Artık rahme sığmaz bu beden
Beni ancak toprağın bağrı saklar
Günahlarımı bir tek tövbe aklar

Yol daralır, gönlüm genişler
Bilirim, buyol hep işler
Varsın olayım köklere arkadaş
Belki bulurum günahıma bir yoldaş

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Nasıl aydınlatır bu yüz bu geceyi Ezberledim bağrından kopup gelen her güz heceyi Selaml...

Rüzgâr

Nasıl aydınlatır bu yüz bu geceyi Ezberledim bağrından kopup gelen her güz heceyi Selaml...

Leyla’ya Mektubumdur

Nasıl aydınlatır bu yüz bu geceyi Ezberledim bağrından kopup gelen her güz heceyi Selaml...