Hüznün Yankısı

Ve ben tüm iyi niyetlerimi yakıp
Küllerini fesleğen kokularıyla göğe savurdum bir bahar akşamı.
En sevdiklerimin yüzünü değil de toprağını okşayınca avuçlarım
Vazgeçtim bıçak kesiği anılar biriktirmekten.
Vicdanı beslemekti yaşamın şartı
Bir kuşa eş olmak istedim
Kanatlarından yollar yapar
Kaybolurdum şarkılarında.
İnsan olsa son nefesine kadar kalırdı belki yanımda.
Kuş sabırsızdı
Onun kaderi uçmaktı.
Dokunduğu her dala incecik nefesini ve ürkek kalbini kondurup kanatlandı.
Bana hasretin yankısı kaldı.
Samimiyetsizliğin ruhu arasında kayboluyordum.
Bir sihirbazın şapkasından çıkan tavşan kadar ürkek
Bir o kadar da sahteydi gülümseyen her şeyin gölgesi.
Bulutluysa gökyüzü hüznündendir.
Ama aldanma yarın çeker gider
Bir bakarsın kızıl güneşin bağrında papatyalar dans eder.

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Ölüm Risalesi

Ve ben tüm iyi niyetlerimi yakıp Küllerini fesleğen kokularıyla göğe savurdum bir ba...

Umudumu Kesmeden Bekledim

Ve ben tüm iyi niyetlerimi yakıp Küllerini fesleğen kokularıyla göğe savurdum bir ba...

Bana Dair

Ve ben tüm iyi niyetlerimi yakıp Küllerini fesleğen kokularıyla göğe savurdum bir ba...