Hiç

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Şimdi akşam beni kesen satır
İnme desem de boş
Gözlerim akrebin kuyruğunda
Birazdan zehir inecek göğsüme
Kararacak ağaçlar, kalem ve kağıt
Akacak yine masamdan
Lirik bir senfoni
Fıkralar anlatılacak arkamdan
Ben duymayacağım
Zamane hisleri olacak bende
Şişecek gözlerim hiçten sebep
Darılacak bana duvarlar
Gözlerimi gizleyeceğim diye onlardan
Oysa ellerim hep onların göğsünde karardı
Hep onlar içerdi kanımı
Hep onlara artardı benden
Şaraplar gibi titreyen dudaklarımdan sızmış ne varsa
Derin derin bulanmış kederlere.
Yağmurlar yüklendi ayaklarıma
Hakkıdır koşmak şimdi onların
Dökülecek yıkıntılarım bu enkazın zamanına
Kahır süslenecek evlerime
Ah ki gölgeler düşmüş mektuplara
Katlanamadı inciler gözlerime
Aktı o hatıra beşiğine
Ninem mırıldandıkça o masalı
Yükseldi huzur Kenan kuyusundan
Su ve toprak atılacak benden
Ve kalacak bir şey: hiç.

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir