Güz

(Okunma Süresi: 1 dakika)

sığınağımsın ey güz, hayranınım duruşunun
kavganın sessizliğine aykırı duran yaprakların
 
efelendin diğer mevsimlerin küçüklüğüne
ama senden sızıyordu ince sular, damarların
 
eskiyi silersem defterimden bir gün
sızdırdığın her su aşkımı örseler zannımca
 
aşka mutlak bir yol çizeceğiz seninle
bu yaprakların ömrüme menzil oldu, güz.
 
sana baktıkça yavaşladı ruhum, bedenimden gayrısına
dedim o zaman: bakır gözlü çocuklarım
 
saadeti çoktan geçtim, saadete erişemedim
duamı biliyor penceredeki kuş, güze hasretim.

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir