Edebiyat, Şiir, Fikir

Gül-Bül

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Ne çekmiş bilemem bülbül gülden
-Hâlâ bilmediğim gibi-
Niye dönmezmiş Yemen’e giden
Hem, sâdece bülbül gülmüşse güle
Niye gülmemiş gül de bülbüle,
Neden?

Kerem eyle ey gül nazar
Merhametin varsa etme
Bu dert beni azar azar
Yiyor bülbül artık ötme

Hani,
Kördür derler yâ aşkın gözü
Onlar nasıl görebilmiş körleri sâhi
Ben hiç kör görmedim
Hem vallâhi
Billâhi

Yanmıyorsun: sana kanmam
Bulamadım nerde yanmam
Sen susarsın ben uslanmam
Sen ol, aşk ehline çatma

Sâki
Ya doldurduğun şu mey
Değildir içleri serinletecek olan
Rûh üflemedikçe titrek bir dudak neye
Dokunamadıkça başpâreye veyâ can
-Boşalmadığından doldurulamayan-
Câm
Nasıl şey?

Hey hey…

Ötme sesin gül kokmuyor
Seni gül derdi yakmıyor
Sevdiğin cama çıkmıyor
Gül ol, kimseyi aldatma

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hakkında yorum “Gül-Bül”