Gece

İçe dönük birkaç mülâhaza ile geceye dair,

Gecenin ruhumuzdaki yerine dair ve insana ait karmaşıklık..

Aslında insan en çok kendini sever, en fazla kendiyle ilgilenir, en derin kendine kızar...

Benliğinin toyluğundaki tüm oluşum ve hareket muhatabı kendidir.

Özlem, aşk, sükût, vuslat...Ve kalbi yoran ama bir yanıyla da varlığın gayesi olan bunca hâl insanın kendinedir, kendiyledir.

Peki kendi nedir? Varlığın özü, aynıdır..

Varlığa taalluk eden nice kavram vardır ama ben en çok kavuşmayı anlamlandıramıyorum aslında çok da anlaşılır bir hâl değil zannımca.

Sûfîlerin, velilerin, mistik hallere girdap olanların dahi ifade edemedikleri, ahvâline büründükleri o şey..

Kavuşmak da böyle bir şey olsa gerek.. Anlatılmaz yaşanan, varlıktan soyutlanmakla, varken yok olmakla...

Ve gece; kavuşmaya bir an daha yakın.

Ve insan en çok gece dinler sesleri, içsel huzurun sükûtu ile gecenin nağmeleri buluşur ve asıl kavuşmak odur ki; münferid duygular gelir oturur yanı başına ve der ki;

Gece..
İki Hece,
Derin ve korkunç bir bilmece,
Uçuruma çıkmaca, yokuşlardan inmece..
Sayıp dökmece, yıldızları üstümüze çekmece..
Gece..
Karanlığa inat delirmece.
Aydınlığın muştusuna gelince
Gece..
Gözyaşları sildirmece,
Gece hep iki hece..
Sessizliğe gömülmece,
Gündüzden ayrılmaca,
Koşar adım kavuşmaca.

Gece..
Derinden bir nefes,
Derinden bir rahmet,
Hakiki bir dilenmece!...

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Yabani Otlar

İçe dönük birkaç mülâhaza ile geceye dair, Gecenin ruhumuzdaki...

Cennet Kuşları

İçe dönük birkaç mülâhaza ile geceye dair, Gecenin ruhumuzdaki...

Film Gibi Zamanlar

İçe dönük birkaç mülâhaza ile geceye dair, Gecenin ruhumuzdaki...