Esila Vakti

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Çarmıhta gördüm gölgemi
Folklorik bir ahenkle yağıyordu hüzün
Ağaçlar gördüm, kırk yeri yamalı
Yaprak dökmüştü manâ
Sükûnete bürünmüştü estetik
Heybetli bir şiirin cenaze namazıydı
Deklanşörden süzülen

Terlemişti sırtı, yokuşu çıkan suyun
Duvar yazıları hicret makamı
Büyüttüğüm masallarım
Kâğıda dökemediğim morfinlerim
Demlenen heceler neşter yemişti
Damarı kesik bir gurbet yakama ilişmişti
Yüzüme ilk defa yakışmıştı ağlamak
Ortasından nehir geçen şehirlere küstüm
Bir kevok kanatlarından öpülmüş düşüyordu
Esila vaktinde öğrendim;
Eşgalindeki güneş batıyordu

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir