Edebiyat, Şiir, Fikir

Buluta Sevda

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Bir buluta takıldı uçurtmam.
Usulca seyrederken rüzgârın peşinden,
Yolunu şaşırdı kaldı uçurtmam.
Gökyüzünün maviliğine hayrandı,
Beyaz bulutlara da.
Sanki vuslata ermiş gibi takılı kaldı orada.
Bulutun alışkın olduğu maviliğin gizemine daldılar beraber.
Özgürdü bulut, uçurtmanınkinden daha çok…
İnce bir ipe bağlı oysa uçurtmam.
Gökyüzünün mavi derinliğinde savrulurken,
Hangi rüzgârdı peşini bıraktığın?
Bulutlara da hükmeden hangi rüzgârdı?
İyice sarıl uçurtmam.
Bırakma onun pamuk ellerini.
Senden ayrı düşerse sağanaklar sarar yeryüzünü,
Dereler, sular şaha kalkar,
Damla damla yağmur olur, dökülür bembeyaz eller.
Bu kısa hemhâl oluşa seyirci kalırım ben.
İpini bırakmam takılı kalsan da buluta.
Şimdi sefanı sür özgürmüşçesine.
Bulut silinip gittiğinde,
Yine kalacaksın ellerimde dört çıta bir ip,
Üzgün, kırık, yitik…
Öyle kolay değil sevdaya gark etmek yüreği.
Kâh havalarda süzülürsün kuş gibi,
Kâh yere çakılırsın amansız bir ok gibi…

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir