Biz Bu Kubbeden Değiliz!

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Kurtuluş bir “Ol”dur, onun çağında,
Kurtulanlar çağıldar onun bağında

Kuş dalında, meskûnu nasıl savunmasın?
Kuşu zeytine boğanlar payidar yaşamasın!

Arzıendamda kubbe, çatlayacak gövdesi
Gerilmekte ok ve yay, sapan taşı: Mermisi

Kim demişti?
Hatırlatın!
“Yolumuza taş koydular.”
Taştan deve çıkartıp deveye hak koydular
Sen,
Evet; Kabil’in
Kölesi
Olan adam
“Yalandır” diyeceksen de
Dünyada inanamam

Kaşık ortak, tas ortak; daha ne istersin?
Tek boğaz ortak değil, ona canice çökersin

Kubbe iste, masmavi, gün ortası vereyim
Gün batımı, sıcak ekmek, sarı buğday sereyim

Kubbe de nihayetinde çatladı çatlayacak
Yalan gövdeleriniz birden ateşlerde kalacak

Hani çöküvermişti kubbe, birden indi tepenize
Gök yarıldı, güneş battı;
Dediniz:
–        Tanrım!
Aman bize!
Kubbe çöktü: “İsyan ettik, hak ettik!” dediniz.
Değil miydi son sözünüz: Bizi burada ezdiniz!
İnkâr edip bir ağızdan söylediniz:

Zaten biz!
Bu kubbeden!
Değiliz!

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir