Bir Tabuttur Artık Bir Temmuz

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Bir tabuttur artık bir temmuz
Ağır bir yük katarı gibi ilerliyor
Rüzgârlar güneyden batıya esiyor
Yazıtlardır o trafik lambaları, kırmızı sarmaşıklarla sürükleniyor

Çocuklara son kez şöyle bir bakıyorum
Kunduralar ve böcekler bir mezarlığa yaklaşıyor
O sonsuz deniz, o ölü çocuklar; yaralara merhem olmuyor
Bu kat kat evler, bu pencereler, ıssız balkonlar yaz kuşlarıyla savruluyor

Köyler, kasabalar, yaylalar, solmuş saksılar
Bir çit, bazı ağaçlar, beyaz kefenler; o lekelenmiş taşlar, işte bütün yazgıları çoğaltıyor.

Davut Güner

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir