Sıradaki içerik:

Demir Yaylı Dukak ve Kör Derviş

e
sv

Bir Kalbi Kusturmak

(Okunma Süresi: 1 dakika)

I
Olamadıklarım yüzünden kendimi ne de yıpratıyorum . Huzurun içinde dembedem huzursuzlanan bir kelebeğim. Etrafında dönüp durduğum şey bir güneş mi yoksa ufak bir çocuk yalancı bir ışımayla beni mi kandırıyor?
Ne yandan kaçmalıyım bu zindandan? Bir haritam varsa da terli ellerimle buruşturup hangi kalbimde unuttum kim bilir. Ansızın bulsam kabanımın cebinden çıkan ellilik banknot gibi. Kalbimi kabanım gibi giyinemiyorum. Dünyayı üzerimden çıkaramıyorum. Derin derin düşünceler yakalıyor kuytu sokaklarda yakamdan. İşte iki yakam o zaman bir araya geliyor. Hırpalanıyorum, ayaklarım yerden kesiliyor. Sanki idam sehpasında taburemi itiyor annem. Hıçkırıklarım boğazımı sıkıyor, nefesim o an bitiyor sanki..
Dua ederken de böyle oluyor. Dizlerime yayılıyor bir uyuşukluk. Ait olduğumun, göğsümü benden iyi bilmesiyle O’na kendimden soruyorum. ‘ Ben ne kadar varım Rabbim?’ ‘ Ya da ne kadar yokum, ne zaman yok olacağım? ‘ Ben olarak yaşamak acıtıyor canımın bir yerlerini. Kendimden kopmak hiç olmak istiyorum.
Can olmak, canan olmak değil aynı anda hepsi olup kaybolmak… Şimdi buna vuslat denir. Kelime manasını biliyorum fakat kalbim de tanısın bu kelimeyi. Kalbim de beyitler okusun. Amma ki dilimden dile inmiyor.
II
Ensardan değilim, muhacirden de.. Sadece yıldızları çok severim. Göktekileri de toprağa karışmış olanları da. Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah. Dahi diplomam da.!
Akciğerlerimde dünya katranı, ellerimde bir yetimin başını okşamamış olmanın asırlık kiri. Saçımın bir teli bile ağarmadı henüz, Allah korkusundan. Henüz diyorum, bir umut yani. Böyle sersefil yaşamaklıklar biter belki bir gün.
Namaz sonrası tespihatlardaki hızla yaşıyorum. Zikrin biri bitmeden diğerine başlıyorum. Subhanallah desem her şey çözülecek belki. Ya da la ilahe illalah derken ki la’ yı şöyle gönülden eliflerce uzatsam perdeleri çeksem dünya sızmasa aradan ve o reddedişte kalsam. Sonra öyle candan kabul etsem ki parmak ucumda hissetsem sevgilinin su akıtan ellerini. Bir kez aşk ile Allah desem bir ömür ekmeğini yerim sanki.
III
Tutuşmuş kuru bir daldır kalbim. ‘Ya Rasulallah yanan kalbe devasın sen’’dese canına kıymık batmış gibi mevlithan ve cezbeyle bayılsa sağım solum, darmadağın olsa meclis, gözü dünyaya bakan ben olurum. Bu kalbin kıyısından köşesinden bir yerler yanmalı. Hiç değilse bir duman tütmeli. Duman yangının alameti. Aşktan bir dem teneffüs etmek merhem olur canıma.

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.