Bir İstanbul Nefesi

Is(ı)tan bulut ol göğümde...
Yağışın ihsanlar sundursun bize...
Gözlerime şehr-i endâmın düşsün...
Ve baharlarının durağına kelebekler üşüşsün...

Hüzün mahzenine çileler yağarsa susmaksızın...
Mintanını yamalar ellerim durmaksızın...
Kâh bülbüle eş tutar seni, ıs(ı)tan ruhun...
Kâh bülbüle yas tutturur deliren sükûtun...
Gafletler selamına tutunmaz...
Tutuşmaz gönül hüsrânına, ateşleri boğan narın..
Nerede bulmak gerekirse şehrine yakışan sevdaları
Ve kıyılarına mutluluk ışıltıları armağan verilen sevgiler,
Nerede gönüllere nazar olup düşecekse;
Islanan benimle gazeller sunulur bestine...

Islatan gecene ayrılıklar yansır...
Ve boğazda takılı kalır, sokaklarındaki hüzzâm...
Konuşmalar sessiz kalır...
Ve gecenin şakağında adının sertaçları filizlenir;
Is(ı)tan bulutum!
Işıtan ruhunla ihsanı buldum...

Ayrılığın sancısında derinlerime iner çığlıkların...
Denizlerin kurutur sevdaları...
Deliliğin korkutur rüzgârları...
Bu hasretlere armağandır; Kız Kulen...
Rüzgârın bir savuruşla mecnûn eder beni...
Sevda yağmuruna tutsak sırılsıklam bu bedeni...
Aşkın maşûk eder günah hamalı bu köleni...

Yormalar uzak, pişmelerin tuzak...
Kalbimin titreyişleri gördüklerimle tutsak...
Bes gelir eğer yağarım diyorsan bağrına,
Bu en güzel umud olur beşem renkli baharıma...

Faslı hazanıma (is)ler düşür...
(Tan) ağarırken aydınlıklar sokağına sırmalanır...
Mar'alarımda (bul)urum hayalini,
Sen alırsın şehrini bende yüreğimi,
Umduğumuz sevdalarla arşa çıkarız geri...

Emine Yıldırım

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Ve Adına İnsan Dendi

Is(ı)tan bulut ol göğümde... Yağışın ihsanlar sundursun bize... Gözlerime şehr-i en...

Kendini Tekrarlamak

Is(ı)tan bulut ol göğümde... Yağışın ihsanlar sundursun bize... Gözlerime şehr-i en...

Dem

Is(ı)tan bulut ol göğümde... Yağışın ihsanlar sundursun bize... Gözlerime şehr-i en...