Edebiyat, Şiir, Fikir

Bilmiyorum

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Girdap edindiğim yolum aydınlanır mı?
Bilmiyorum.
Sabrı öğrendim ben bu yolda.
Gün geldi düştüm, gün geldi süründüm.
Ama hep bu yolda.
Canım buz keserken soğuk su içtim,
Kanım kaynarken ateşe yürüdüm.
Ama hep yürüdüm.
Silik hayallerle deveran ettim ömrü.
Şimdi sunuyor hayat bana eksik zerrelerimi.
Yüzleşmek zor Mahkeme-i Kübra gibi.
Bu karanlık yolda aydınlık yok mu?
Bilmiyorum.
Sahi ölüm mü hoş yolculuk mu?
Keskin bir bıçak gibi gelir keser yolu ölüm.
Ama ölüm.
Menfaatlerim de, hayallerim de yolda kalır.
Yoksa aydınlık mı ölüm?
Bilmiyorum.
Bir başka düğün bir başka hüzün.
Güzellikler de gördüm bu yolda ulaşamadığım.
Dert yüklü kervanlar var omuzlarımda.
Çöle varır gibi yolum.
Güneş de doğar elbet ufuklarıma,
Ben suya varanda.

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir