Biliyorsun

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Öğreniyorum yavaş yavaş yaşamayı
Biliyorsun burası uzak kalbime
Çalışıyorum fakat
Pencerelerde seyretmek
Görmeyerek öğreniyorsun insan kalmayı
Tanıyorsun ahlak ve güzellik arasında
Bunca kalplerin tıkanıklığı
Kızgınsın kırgındın önceden de
Affetmek yakışır bu alışkanlığı
Pazar kokan ellerinde

Uyuyamıyorsun
Bir moral vakti, akşam su gibi
Ne zamandır geceler gurbetteydi
İyi bilirdin, kalkıp gidememeyi
Ne oldu nasıl oldu da böylesine terletti ?

Unutamıyorsun
Varlık bir anda ona büründü
Yalnız sen kaldın yerinde
Adım at, adıyla adım at
Ki kalmayasın yolda

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir