Sıradaki içerik:

Azerbaycan Cumhuriyeti’nin Kurucusu: Mehmet Emin Resulzâde

e
sv

Ben Durdukça

avatar

Fatma Betül Altay

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

(Okunma Süresi: 1 dakika)

Kaygan bir zemin bu üzerinde yürüdüğümüz.
Kaygılarımızdan kayan,
Kaygılarımızdan kanayan yeryüzü
Artık eksiliyor gamsızca gülmelerimizden.
Bizi mutlu günlerin gecelerinden
Bir bö sesi uyandırırsa sabaha?..
 
Kara tren, kara haberle girerse şehre
Ve şehir yüklenirse yeniden annemin sırtına
Çocuklar bir camın ardında
Çaresiz bekleyişe mahkum edilirse
Hakimler gereğini düşünür de yapamazsa?
Hastalıklar düşerse payımıza
Bir öksürük kaynarsa ciğerlerimizde?..
Ve işte böyle, sıyrılıyoruz aklımızdan
Kaygılarımız kanıyor
Ve zemin kayıyor altımızdan.

Menesse,
Yürüyorum
Artık kimsenin yürümediği o sokaklarda.
Yolda olmamı kutsuyor yangına verilmiş orman
Sırtına gökdelenler yüklenen yedi tepe seyrediyor beni
Müslüman kanıyla yıkanmış sokaklar slogan atıyor arkamdan
Zemin kayıyor,
Yürüyorum, boynumda yağlı urgan
Ardımda dalkavuklar gülüşüyor
Yürüyorum,
Çünkü ben durdukça çocuklar üşüyor…
 
Ben durdukça,
Ağrıları bileniyor mukaddes şehrin
Ulu Çınar, mezar taşları, ahşap evler
Şehrimde bir makine düzenine direniyor
Çalan türküde herkes bir başka buluyor kendini
Az gülüp çok ağlayanların dizine değiyor dizlerim
Bir köşede mırıldanıyorum, bilmiyorlar bildiğimi
Ruhum sessizliğe gömülü, yaralarım görünmez;
“Kara tren gecikir, belki hiç gelmez..”

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.