Sıradaki içerik:

Mamafih

e
sv

Bayramımız Bayram Ola

avatar

Gülden Bayraktar

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

(Okunma Süresi: 2 dakika)

En güzel misafirimiz olan Ramazan-ı şerifin son günlerinde içimizi bir hüzün kaplar. Sevgiliden ayrılma vaktinin gelmiş olduğunu bilmek içimizi sızlatır. Son demlerimizi yaşarken onunla, oda bir veda hediyesi bırakır avuçlarımıza… Adı bayram… Ne kutlu ne güzel bir hediyedir. Sevgili ile biriktirdiğimiz tüm iyi hasletlerimizin bir bir mükafata dönüştüğü anın adıdır bayram…

Sevinç günüdür… Giden sevgilinin ardından sana söz yine geleceğim müjdesinin verildiği sevincin
adıdır bayram… Nice güzellikler yaşamıştık onunla, birlikte geçirdiğimiz şu kısacık zamanda. yetimi, fakiri görebilmişti gözlerimiz.

Bir tas çorba yetmişti bitmeyen açlığımıza, iki öğün arasına nice güzellikler sığdırmıştık. Hem kendimize hemde başkalarına iyilik etmenin tadına varmıştık…

Şimdi giderken bizden ne kadar mahsun olsak da yine gelecek olmasının tesellisi bayram oluyor gönüllerimize. Ve nice müjdeleriyle birlikte…

“Bayram gecesini sevabını sırf Allah’tan bekleyerek ibadetle geçiren kimsenin kalbi, bütün kalplerin öldüğü gün ölmez.” Böyle diyordu; Habib-i Sultan peygamber efendimiz (s.a.v.) Onun için geceyi dua ile süsleyip sabahı namaz ile ekleyelim birbirine.

Yeryüzünün tüm mescidlerine aynı sevinç yayılsın. Bir ayı huzurda olma gayretinde geçireni huzura alma vaktidir şimdi. Secde anı kavuşma vakti… Secde yeri bayram yeri… Câize gecesini secde ile güne bağlayanları sokak başlarında melekler bekliyor. Ellerinde tebriknameleri ile birlikte. Melekleri şahit tutuyor. Secdelerin sahibi; Allah azze ve celle… “İzzetime ve celalime yemin olsun ki günahlarınızı bağışladım. Sizler beni razı ettiniz. Bende sizden razı oldum” diyor. Bayramdı şimdi…

“Bayramım imdi, bayramım imdi
Yâr ile bayram edersin şimdi…”
(Hacı Bayram-ı Veli hz.)

Bayramlığını giyinip sokaklarda dolaşan çocuklar kadar şenleniyor cümle kainat. Mescid çıkışlarında herkes birbiriyle bayramlaşıyor. Yâr bayram yerini açmış. Sultanlar bayramlık dağıtıyor… Sevgili giderken bizden bir bayram sevinci hediye ediyor. Yetimlerle, gariplerlede paylaşalım diye… Hani bir bayram sabahı peygamber efendimiz (s.a.v) mescidden çıkınca köşede hüzünlenmiş bir yetimi görmüş, elini tutmuştu.

Yetimin gönlü bayram,
Adı beşir,
Annesi Hazreti Ayşe (r.ah.)
Babası peygamber efendimiz (s.a.v) olmuştu…

Yâr ile bayram etmenin şartlarından biriydi; yetim başı, mazlum gönlü… Sevgili giderken bunu da tembihliyordu. Bayram sabahı kimse mahsun kalmasın diye fıtır sadakası dağıttıyordu elleriyle… Bayramdı şimdi. Bayram olmuştu. Dargınlar barışmış, dostlar kavuşmuş. Büyükler razı, küçükler mutlu. Gönüller huzurla sükun bulmuştu. Yâr ile
bayram etmenin adıydı bayram. Sultanların bayramlık giydirdiği anın adıydı bayram. Kadrini bilenin hakkını verenin hakkıydı bayram… Gönlümüzü şenlendiren sevgilinin emanet bıraktığı bu kıymetli hediyenin hakkını verebilmekte üstümüze haktır…

“Can bula cananını
Bayram o bayram ola
Kul bula sultanını
Bayram o bayram ola”

(Alvarlı Efe Hz.)

BAYRAMIMIZ BAYRAM OLA…

1986 Samsunlu doğumlu, Ebrar ve Ertuğrul isimli iki emanetin emanetçisiyim. Eğitime açıköğretimden devam eden, fiili okuma yazma gayreti olan okur-yazarım. Genç nesillere faydalı olmak adına gençlik kulüplerinde eğitim görevine devam etmekteyim. Yazma hikayem okumakla başladı. Tasavvuf ve aşka dair okumalar rehberim oldu. Temennim bir ömrü kalbimin rehberi eşliğinde yazarak ve yaşayarak geçirmektir.

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.