Aydınlık

Ah asuman,
İçim almıyor artık yolları.
Telaşlı kuşlar konuyor göğsüme, sırmadan kanatları.
Bir gölge düşüyor önüme, sureti hüzünden.
Koşuyorum ardından ama beyhude,
Ne mümkün tutmak ellerinden.
Sana uzanıyor sonra bakışlarım,
Gözlerime düşüyor mavi-beyaz aydınlığın.
Bakma sen şehirlerin parıldayan ışıklarına,
Dünyanın karanlık tozları bulaştı ayaklarımıza.
Aşkla mümkün kavuşmak ancak, o mukaddes aydınlığa.

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Ah asuman, İçim almıyor artık yolları. Telaşlı kuşlar konuyor göğsüme, sırmadan k...

Rüzgâr

Ah asuman, İçim almıyor artık yolları. Telaşlı kuşlar konuyor göğsüme, sırmadan k...

Leyla’ya Mektubumdur

Ah asuman, İçim almıyor artık yolları. Telaşlı kuşlar konuyor göğsüme, sırmadan k...