Ardıç Kuşu

Ben bir ardıç ağacıyım
Bozkırın ortasında bir acıyım
Sense bir duvar çatlağında
Ürkek, yorgun bir ardıç kuşu
Her kanat çırpışın râyihanı yayar civarıma
Yamacıma yaklaşsan yeşerir yaprağım
Bereket gelir bozkıra
Yalnız ve yansız otlara
Yeryüzü hayran kalır süzülüşüne
Bense kabuk atarım her üzülüşüne
Tamahım yoktur senden gayrısına
Filizlenmek için sana meftûn bu âvâre
Gel, bir lahza olsun kon gönlümün dallarına
Öğüt yemişlerimi de tekrar dirilt beni
Bak, yarıldı gövdem çığlık çığlığa
Sanma ki ağaçlar yakar sadece
Yanar her ân bir dildâr için

Ben bir ardıç ağacıyım
Bozkırın ortasında bir acıyım
Sense bir duvar çatlağında
Ürkek, yorgun bir ardıç kuşu
Ben böyle toprağa çakılı kalırken
Bir kanat çırpışına bin yaprağımı fedâ ederken
Söylesene uçmak nasıl bir şey mavi bir buhurda
Nasıl görünür gövdem yukarıdan
Heybetli mi, cılız mı sevdâm
Benim kadar sakınır mı seni göğün bağrı
Bulut kıskanır mı mesela tüyünü rüzgârdan
Yağmur incitmekten korkar mı
Kar üşümeyesin diye yağmamazlık eder mi hiç
Hadi gel inat etme, kon kurumuş şu dallarıma
Ben esirgemem yemişimi kursağından
Sevdâ bu değilse nedir
Kendinden vermedikçe nasıl büyür bir ağaç

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Tanımsamak

Ben bir ardıç ağacıyım Bozkırın ortasında bir acıyım Sense bir duvar çatlağında &Uu...

Rüzgâr

Ben bir ardıç ağacıyım Bozkırın ortasında bir acıyım Sense bir duvar çatlağında &Uu...

Leyla’ya Mektubumdur

Ben bir ardıç ağacıyım Bozkırın ortasında bir acıyım Sense bir duvar çatlağında &Uu...