Âhu Gül

Ateş yanar yüreğinde gözlerinden görürüm
Yaşamak güzel lakin sen gül diye ölürüm

Hangi mevsim çiçekler, can bulur gözlerinde
Senin için her kelime yaprak döker sözlerimde

Geçerdin diyârımdan, gül kokunu tanırdım
O simsiyah gözlerini oltu taşı sanırdım

Sen bakınca yeryüzüne düşer cemre bilirim
Gözlerindir yazmadığım o en güzel şiirim

Her gördüğüm simâ sen, birden kesilir nefes
Ey rüzgar savur beni, tanınmaz oldu herkes

Köprüler yıkar geçer sen bilmeden rüzgarın
Bir kerecik gülüversen, biter hüznü baharın

Şu manasız tesadüfler bir bir kesti önümü
Yolumda gidiyordum, sende buldum yönümü

Varıyordum şehrine ve bilmiyordum adresini
Her gördüğüm meskende duyuyordum sesini

Bir gaflete denk düştü yarım kaldı cümleler
Birdenbire kayboldular, ağlamalar gülmeler

Yorgun bir vakitteyiz bitmek bilmiyor henüz
Meçhul bir ârafta, sen gecesin ben gündüz

Aynı göğe dokunur da denk düşmez ellerimiz
Kör inadı aşamıyor, tutuluyor dillerimiz

Bu gururum sende hep, sükut eder anlarım
Güneşini göstersen, erir kardan dağlarım

Bir ben bilirim seni, bunu bir sen bilmezsin
Her kapıyı açarım da kabul edip girmezsin

Varsın olsun kabulüm, güller nazlıdır elbet
Sükutundan anlıyorum, der ki az daha sabret

Ben kaderin yağmurunda vuslat ile dolacağım
O gözlerin karasında, seni bekliyor olacağım.

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Kurulu Sofralara Özlem

Ateş yanar yüreğinde gözlerinden görürüm Yaşamak güzel lakin sen g&uu...

Kınanmış Panorama

Ateş yanar yüreğinde gözlerinden görürüm Yaşamak güzel lakin sen g&uu...

Vaziyetimin Şiiri

Ateş yanar yüreğinde gözlerinden görürüm Yaşamak güzel lakin sen g&uu...