Abdurrahim Karakoç Şiir Seçkileri



 



Mihriban (aşk)



 



 



Yâr deyince kalem elden düşüyor
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor
Lâmbamda titreyen alev üşüyor
Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban!



 



 



Hak yol islam yazacağız!



 



 



Askerlerin miğferine
Kağnıların tekerine
Buda´nın tunç heykeline
Hak yol İslâm yazacağız



 



 



Yemin



 



 



Canım sağ oldukça rahmetli babam
Susarsam, hakkını helâl etmesin!
Ak sütün emziren ihtiyar anam,
Susarsam, hakkını helâl etmesin!



 



 



Aşk yarası



 



 



Aşk yarası ilaç kabul etmezmiş
Bir gelirse daha dönüp gitmezmiş
Tıb ilminin aklı fikri yetmezmiş
Hatip ağlar, ebkem ağlar yarama



 



 



Ayıp



 



 



Gönlüm sende, gözüm yollarda durdu,
Saat isyan etti, takvim kudurdu.
Hasret hançerini bağrıma vurdu
Yüreciğim kanar oldu gel gayrı.



 



 





 



 



Unutursun Mihribanım



 



 



Düzen böyle bu gemide
Eskiler yiter yenide.
Beni değil, sen seni de
Unutursun Mihriban’ım.



 



 



Zikrullah



 



 



Sular aşka gelir, coşar Hak diye
Başın taşa vurur vurur hû çeker.
Rüzgâr dağdan dağa koşar Hak diye
Arada bir durur durur hû çeker.



 



 



Hakim beğ



 



 



Hem davacı pişman, hem de davalı..
Bu yolda tükettik çulu, çuvalı.
Sabret makamından çalma kavalı,
Sürüler ekine daldı hâkim beğ



 



 



Sen varsın



 



 



Gönül tezgahında şiir dokudum
İplik iplik nakışında sen varsın.
Aşk yolunun kanununu okudum
Madde madde yokuşunda sen varsın



 



 



Ayrılık havası



 



 



İyinin ardından 'kötü' demezdim
Kötünün elinden ekmek yemezdim
Birlikten kopana selâm vermezdim
Böleni severim, böleni gayrı..



 



 



İncitme



 



 



Yollar uzun, yollar ince
Yol kısalır aşk gelince
Yat kurban ol İsmail’ce
Bıçak senden incinmesin.



 



 



Tut ellerimden



 



 



Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden.



 



 



Bayramlar Bayram Ola



 



 



Güneş yükselmeden kuşluk yerine
Bir adam camiden döndü evine
Oturdu sessizce yer minderine



 



 



Kızı “Bayram” dedi, yalın ayaklı
Adam “Bayram” dedi, tam ağlamaklı...



 



 



Eli öpüldükçe içi burkuldu
Konuşmak istedi, dili tutuldu
Güç belâ ağzından bir “off! ” kurtuldu



 



 



Oğlu “Bayram” dedi, sırtı yamalı
Adam “he ya” dedi, gözü kapalı...



 



 



Anadolu Sevgisi



 



 



Sevgiyi bulasın, yakına gel ki...
Kalıplar gerçeği göstermez belki
Gönül perdeleri sökülsün de gör.



 



 



Editör: Kübra Agiş



 

(0) Yorum
Yorum Yaz
İlginizi Çekebilir
Giriş Yazısı: Eylül 2022

  Mihriban (aşk)     Yâr deyince kalem elden düşüyor ...

Giriş Yazısı: Ağustos 2022

  Mihriban (aşk)     Yâr deyince kalem elden düşüyor ...

Giriş Yazısı: Temmuz 2022

  Mihriban (aşk)     Yâr deyince kalem elden düşüyor ...