Yaşamak

Söyleyin bana neydi yaşamak?
Koşmak, gülmek, görmek…
Nefes almayı öğretin bana.
Rahatça uyumayı.
Şarkılar söylemeyi mesela…
Yada gözlerinizin içini güldüren sevdaları anlatın bana…

Anlatın ki ben de ölmeyi anlatayım size…
O’na koşarken düşmeyi…
Gülmek, gülümsetebilmek için ağlamayı.
Kör gözlerle, O’nu, görmek çabasını…
Pişmanlıkların zehir ettiği havanın tadını anlatayım size…
Uyku denen ölümden uyanamama korkusunu.
Gafletin verdiği acıyı…
Sahi neydi sevmek?

Siz hiç serçeleri gördünüz mü, O’nun gözüyle?
Etekleriniz arasında süzüldüler mi hiç?
Varlar ama yok gibiler…
Siz hiç, hiçliği gördünüz mü serçelerde?
Yaşamak…
O’nsuz yaşamak yok bize!
Hayat, O’nunla başlar…
Aslında yaşamak, hiçlikle başlar…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir