YAR‘ım Kalmak

Şöyle bir söz okumuştum “Yarım kalkmışlık yaşamın özüdür,telafi edilemez “!! diye
Bu yazıyı şöyle karşımıza alıp okusak bir kaç defa okusak anlamaya çalışsak nasıl bir çıkarımda bulunurduk ki ?
İnsan bu ,arıyor bazen bilerek bazen bilmeden bazende bulduğunu zannederek.
Peki bu aradığı bulduğu şey insanın bu yarım kalmışlık halini tamamlıyor mu, tamam aradığım şey bu ben tamamım diyebiliyor mu?
Hayat bu insana hiç bilmediği,hiç beklemediği şeyleri yaşatıyor,karşılaştırıyor .Hayatın bu hengamesin de bazı şeylerin farkına varabiliyor yada farketmeden bu koşuşturmanın içinde kaybolup gidiyor.
Şöyle bir dursak, bir düşünsek bir dinlesek denizi, su sesini, kuşların gökte süzülüşünü izlesek hatta sessizliğin sesini dinlesek belki herşey değişecek,belki bu yarım kalmışlığın farkına varacak eksiğimizi eksik kalan yanımızı bulacağız gibi.
Bu, yarım kalmışlık ömrümüzün her safhasında bize eşlik ediyor ama biz onun farkında bile olamıyoruz. Yarım kalıyoruz;
Bazen bir mısra da
Bazen bir türkü de
Bazen bir bardak çayda
Bazende bazende bir sevda da Sözdeki “telafi edilememezlik”de burda vuku buluyor sanırım bazı şeylerin telafisi olmuyor.!!
Belki de böyle olması gerekiyor, böyle olmalı,olsun ki insan birşeylerin eksik olduğunun farkına varsın ki /tam/ olmak olunmak için tam olana herşeyden Münezzeh olana dönsün döndürülsün..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir