Yalnızlık Gazeli

Yalnızlık Gazeli

İlk yaz günü, kıştan kalma bir günle çiçeğini yitiren ağaç
Sonbaharda ıssız kalmış bir bank,
Yaşananları yüzüne usta ellerle nakşedilmiş bir yaşlı kadın
Sahibini öte dünyaya göndermiş bir evcil hayvan,
Ve artık anne karnını terk edip bilmediği bir dünyaya gözlerini açmış bir bebek gibi:
YALNIZIM
YALIN -IZ
YA-LI-NIZ
Oysa adınla adımı aynı cümleye yazamamaktı:
Yalnızlık.
Adın ki içimi çınlatan sesiyle,
Adın ki sınırlarımı aşmış bir gece vakti;
Bütün topraklarımı fethetmiş
İçimin her karışına karışmış adın
Sessiz ve
yalnız.

Beğen  
Sonraki Yazı
Yazar

Hayattaki nihai hedefi yaratılanı,yazılanı okumak olan, okuduklarını kendine saklayaman bir paylaşımcı. İnsanı ve yaratılanı yaratandan ötürü seven bir hümanist. Sizin en hayırlınız öğrenen ve öğretendir müjdesine nail olmaya çalışan bir eğitimci. Sanatın insanı yansıtan bir ayna olduğuna inandığı için her dalıyla az çok ilgilenmeye çalışan bir sanatsever. Daha yaşanılır bir dünya için gözüyle değil yüreğiyle bakmaya çalışan bir hayalperest.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir