Yalnızlık Gazeli

İlk yaz günü, kıştan kalma bir günle çiçeğini yitiren ağaç
Sonbaharda ıssız kalmış bir bank,
Yaşananları yüzüne usta ellerle nakşedilmiş bir yaşlı kadın
Sahibini öte dünyaya göndermiş bir evcil hayvan,
Ve artık anne karnını terk edip bilmediği bir dünyaya gözlerini açmış bir bebek gibi:
YALNIZIM
YALIN -IZ
YA-LI-NIZ
Oysa adınla adımı aynı cümleye yazamamaktı:
Yalnızlık.
Adın ki içimi çınlatan sesiyle,
Adın ki sınırlarımı aşmış bir gece vakti;
Bütün topraklarımı fethetmiş
İçimin her karışına karışmış adın
Sessiz ve
yalnız.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir