Veda Sancısı

Gittiğimi anlamalıydın, sebepsiz gülmelerimden
Birgun gidebileceğimi hayal etmeli, hesaplamalıydın cümlelerimden,
Sıratı geçer gibi geçmeliydin benden, aniden ve heran kırılıverecekmisim gibi ince..
Sesimi hissedince umutların sönmeli, baharı kaybetmiş gibi günlerin gecelerin kısa dönmeli, yüreğin yaprak dökmeliydi…
Sana yazdığım satırları, kağıtlar red etmeli, bir çırpıda sevmeliydin beni öyle acele öyle derin..
Kimsenin dolduramadigi o yeri sokaklar saklamaya başlayınca,
Kanadı nefese satılmış kuşlar olmalı kapımda ellerin,
Yarım kalan bakışlar, sana yabancı bana tabancı gözüyle bakmalı, kaçtığımı hesap düşüp ha birde sinsice haber uçurmalı pencerene..
Penceren ah o insanların uğrak yeri olan penceren..
Kadrini bilmeyince kuşlara cennet olan penceren bana pişmanlığın en büyüğünü, sana sevdaların en devini sunan, son demir kokulu kahve penceren…
Pencere den sunma güzelliğini sevenlere, ölüm olur tatlı gelir baldan sen bakınca.
Hara düşer üstü başı pul olmușçasına sevinir etekler..
Ah o sırlı eteklerin, yıkılan bir harabe çıkarır bana hiç yoktan
Ama sana sorsan sıradan bir gündür yaşanan,
Bi de ona sorsan, kıyamet aramış ve bulmuş gibidir en sonunda..
Ama sana sorsan, sıradan bir gündür işte yaşanan..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir