Vakit Geldi

Ey Abir-i Sebil, terk-i diyar etme yanımdan
Âdavet besleme, âdem-i külli içersinde yok etme beni , kurtar bu zandan
Ağrazıma kast edenin, sönmeyecek ocağı büyüktür Yezdan
Âharlardan medet umdurma, âfatlar başımızda bir bir gelir durmadan

Ahsen bir ahval misâli, ari bir yol gibi an beni
Dost bil, zilletlere düşürme kınama beni
Akıdeyn edelim seninle, sulh ile yoğur beni
Ârif misâli, yoluna yoldaş eyle beni

Âzab-ı nardan Irak olalım, Rabb’i seyre dalalım bugün seninle
Azimü’ş Şân’ı analım, hürlük mertebemiz olsun
Bâdiye de ilim tahsil edelim, bâğye kor ateş vuralım seninle
Hakk’a köle misâli, İslam için bir nasihatimiz olsun

Bâriz bellidir kim eftal kim bed nazar
Yürekte anılır kimsesizler, ahrârlar
Bi’set yaptık senelerce, bûhülden görmedik bir yarar
Bürhan olarak geldik, sahibi bile bu netliği arar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir