Tefekkür

Ufkundan ufkuma aktı damlalar
Ezelden ebede yolları gördüm
Nur olup üstüme yağdı damlalar
Hasretten geriye vuslata döndüm

Sandım ki emrime verilmiş dağlar
Dağların içinde duygular çağlar
Yüreğim hârınla yanar da ağlar
Cesaret içinde korkular gördüm

Seni düşündüğüm yalnız demlerde
Gönlüm hasret kokulu emellerde
Aşkla gezdiğim nice alemlerde
Yakıldım közlendim ve dahi söndüm

Azapmış umuda verilen adlar
Aşina göründü gurbette yadlar
Ağlıyor vaktıyle gülüşen şadlar
Elemi garibin gönlünde gördüm

Mısrayı aradım sesler içinde
Deryayı izledim damla içinde
Herşeyi buldum da hiçin içinde
Yârimi Ervah-ı Ezel’de gördüm

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir