Pazar, Ekim 20, 2019
Dilhâne > Şiirler > Taşın Kalbi Neresinde

Taşın Kalbi Neresinde

Sen geldin

Som parlak gümüş bir ay bıraktın avuçlarıma

Bütün küskün şiirlerimi rafa kaldırdım böylece

Suları ve dağları sevdiğimi, ağaçları okşayan ellerimi hatırladım

Oysa anlamsızdım içinde giysilerin

Öfkelenmeye layık tek bir cümlem yoktu

Ayaklar yürürken ödevlere

Ben hep aynı şaşkınlık yolunda

Hep aynı dar kabuk içinde

Neden burada, göğün altında

Varlık ağır ve neden üstümde

Ayaklar öykünemezken nehirlere

Ama sen parlak som gümüş bir ay bırakınca avuçlarıma
Büyük şeylere yazıldım, büyük hissedişlere
Turkuaz bir gezegen doğdu içime
Kalın, kaskatı bir zarı yırttı zihnim

Bir pençe edindim parstan

Bir çift kanat gökkuzgundan

Hakkını vermek için gövdeme

 

Sen geldin

Artık biliyorum taşın kalbi neresinde

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir