Su Akar Yolunu Bulur Derlerdi

Su Akar Yolunu Bulur Derlerdi

Aldım seni karşıma,
Olmayışın oturdu yine başucuma.
Ne kadar çabalasak da hükmedemiyoruz zamana
İnadına geçiyor veyahut geçmiyor
Kaybolmuş cennette(!)
Hep kaçışlarımda çıkıyorsun ortaya
Ne kadar yavan olduğumu düşünüyorum.
Apartmandan gelen kızartma kokusuyla uyanıyorum,
Seni düşünerek uyuyamadığım geceden.
Kahvaltı için ekmeğe çıktığımda
Gün canımı yakıyor,
Yokluğunda nasıl bu kadar
Aydınlık olabilir diye güne kızıyorum.
Oysa su akar yolunu bulur derlerdi.
Kaç sabahtır yolumu arıyorum,
Sonu sana çıkmayan ırmaklardan korkuyorum.
Yolculuklara çıktım çoğu kez uçtum, yüzdüm
Seni bulmak için kendime küsmüştüm.
Saat almadım geçmemesine inat.
Zaman kavramı sensizken duruyordu.
Acı denilen şeyin
Adından çok daha fazlası olduğunu anladığımda
Yolların da bitmediğini anladım, bilinmezlik bitmeyince.

Giden gidecekti de,
Kalacağını söyleyip gidenler,
Yarın nereye gidecekti ?
Satır satır işledim inatla.
Küçücük rüzgarda söndü tüm ateşlerim.
Tutuştururken ki hallerim geldi aklıma.
Çanlar çoktan çalmıştı da
Uyanmam zaman almıştı.
Su akar yolunu bulur demişlerdi.
Su oldum yolum sana çıksın diye,
Sonra kayboldum.
Sevmenin hiçlik olduğunu söylememişlerdi.
Hoş, çok mu söz dinledik de.
Kocaman dünyada
Kocaman olduğumu düşündüm seni görünce,
Nasıl da büyümüştü yüreğim,
Tüm insanları sevebilirdim artık .

Küçük bir kul olduğumu suratıma çarpan Yağmurla uğurladım seni
O kadar sen demiştim ya
Bana sunulan süre dolmuş,
Zaman yokluğunu hatırlata hatırlata ,
Sensizken durmuştu.

Beğen  
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir