Şair Utansın

Şarabı leb-in’den doldur içelim
Sermest olmayan bâde-hâr utansın

Lutfeyle, cemali yari seyredelim
Bakıpta görmeyen âmalar utansın

Bir nazar kıl, bu hali pür melalimize
Mestane olmayan canlar utansın

Ey yâr, şöyle bir arz-ı endam eyle de
Ardın sıra yürümeyen ayaklar utansın

Sen ki bağbanısın gönüller bağının
Seni görüp, sen kokmayan güller utansın

Aşıkların mihman etmek diler seni
Dilhanesi pâk olmayan sineler utansın

Bir söz, bir şiir ki senden bahsetmez
Kelam utansın, kalem utansın, şair utansın

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir