Sabah

ben ne zaman uyansam,
penceremi açıp
geceyi buyur ederim evime.
gece içeri gelir.
karanlık paltosunu çıkarıp bırakır ellerime
karanlığı olmasa yakışıklıdır da hani.
gelgelelim
o karanlığı asacak bir askım yoktur.
karanlık elimde kalakalmıştır.
tüm ışıklar kaybolur,
hepsinin kaçtıkları hissedilir.
hepsi
bir omuz vurmuşlardır çıkarken.
kapıyı kapatmaya fırsat yoktur.
hep böyle olur.
çıkıp sizlere gelirler.
çayımız bitene kadar
gece bendedir.

siz
sabah
oldu
sanırsınız.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir