Kırgınız Arkadaş

Verdiğim şehitleri toprak cânı gönülden kucaklarken sen neredeydin ahmak!
Âfat başını sarmadan , gönlüne mızrak girmeden bilmez misin doğru yolu ahmak !
Hiciv ettiğim , çehrene attığım tokattan ben usandım, yılan dilini içeri sokmaz mısın ahmak!
Âğyara olan sâdakatini biraz da şehitlerime yansıtsan ne olurdu ahmak !

Ahrar olarak düşüneceksin , titreteceksin Cihan da ne varsa , nasıl ise olacakları
Şehidine sahip çıkacaksın, akdini bozmadan yürüteceksin ahvellerini birazca ahmak !
Kemiğe dayanan bıçağı , boğaza dayanan kılıca , haydi durdur akacak kanları !
Âle-l usûle dayanmayan tarzda , vursana , kırsana ceddime kalkan elleri ahmak !

Mesken edin atanı, kırma emrine verilen bunca insanı, bunca yetim gardaşımı
Heva’yı bozma, hürriyetine zeval verme Müslüman kardeşlerinin , kır uzanan elleri yine ve yeniden nicesine dik duracaktın ahmak !
Sûretine bir sille yemeden , boğazına hançer yemeden anlamayacaksan eğer kelâmı
Hilâfete bürünmek, makama ortam olmak; olmasın gönlüne mazhar ; hissesiz olasın ahmak !

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir