Pazar, Ekim 20, 2019
Dilhâne > Şiirler > Nasip

Nasip

Nasıl anlatsam ki bilmem, bilemem.

Ölüm, nefes almayı unutmak mı?

Yoksa dönüp gerçeğe dokunmak mı?

Ummalı bir nefeste mi ki can?

Yoksa kafeste mi?

Zamanın bekçileri değil miyiz?

Hepimiz.

Kafiyeli sözlerle doğmadık ki?

Zaman seyreltti umutlarımızı.

Bu heceleri biz uydurmadık ki?

Yavaş yavaş oturdu taşlar yerine.

Anlamak güç biliyorum.

Ama kim derdi ki?

Bahar da açar çiçekler.

Asıl o soldurur en sevdiklerini.

Hangi korku bekler ki?

Aklımızın yamaçlarında.

Hatırlatır o vapuru, masmavi denizi.

Hangi özlem sevdirir bize bu kadar?

Vazgeçmek elde değil ki?

Bende, benden daha çok olan da var.

Bir minnet bekleyen de, belki?

Vakti geçti mi nasibin bizden,

Niceleri el getirse, ne gelir ki elden?

Kapında naçizane bekleyelim derken.

Eşiğin olmuşuz.

Biz sana yâre olalım derken.

Yara mı olmuşuz.

Mehmet Geçer
Dünya meşakkatinde bir garip yolcuya benzetebileceğiniz. Kendini Türkülerde bulan, yeni yerler görmekten, doğada kalabalıktan uzak yaşamaktan vazgeçemeyen ve en önemlisi şiirlerde, kitaplarda aşkla huzur bulan birisi.
http://www.dilhane.net

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir