İrtihal

İrtihal

Bu Fezâ’nın gecesinde sayısız kandiller .
Nur-i Ziyâ en azından teşebbüs halinde .
Pervasız dakikalar , hakikat çalar iken
Bu gürûh ki nefsin esiri,
Dolup taşmış mahfiller .
Ve elimi uzatsaydım eğer ki Feza’ya ,
Dokunsaydım ona , Nuri Ziyâ ‘ya.
Acziyet bu , acziyet benim başıma.
Aman deyip sakındım , sakın ha düşman başına.
Lâkin kin tutar gözlerim, sırra kadem deyip benden gidene.
Özlerim, özlerim amma velâkin fayda eder mi bilmem.
Hem biriken ne var ki avucumda, Birikmeyen haricinde.
Ah şu ciğeri görsen bir görsen hep har içinde har içinde!
Çok âlâ bir kudret gerek, ayakta durmam için.
Sorular, bu hoyrat sorular niçin niçin?
Cevap yoktur, araf’tayım ben yalnız ve sessiz.
Aslına bakarsan hiç kimse değil kimsesiz.

İrtihal – Ebubekir Ocak

Beğen  
Önceki Yazı
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir