Perşembe, Kasım 21, 2019
Dilhâne > Editörden > Hz. Aişe

Hz. Aişe

Hz. Aişe. Hz. Ebu Bekir’in kızı ve Hz. Peygamber’in hanımı.

Peygamberimizin kördüğüm misali bağlandığı Aişesi, ümmetin validesi. Sevgilimizin en sevgilisi.

Hz. Aişe, Peygamberimizin diğer hanımlarından daha faziletli olduğunu, bir şükür vesilesi olarak bizzat kendisi de ifade ederdi: “Benim gibi genç yaşta Resülullah ile nikâhlanan olmadı. Anne-babası ben­den başka muhacir olan olmadı. Benim beraatimi Allah semadan indirdi. Cebrail (a.s.), Hariri’de inip benim suretimi ona arz etmiş ve ‘Onunla evlen, çünkü o senin hanımındır.’ demiştir. Resülullah ile aynı kapta birlikte yıkanırdık, başkalarıyla böyle olmazdı. Namazda yanında dururdum, başkaları duramazdı. Yanında olduğum hâlde Cebrail huzuruna girerdi, hâlbuki diğer hanımlarının yanında gelmezdi. Allah onun ruhunu, başı göğsüme yaslı olduğu sırada aldı. Benim evimde vefat etti, yine benim evime defnedildi…”[5]

Hz. Aişe’nin de ifade ettiği gibi, Cebrail’i (a.s.) görme şerefi ona nasip olmuştu. Bunu da Hz. Aişe şöyle anlatır:

Bir gün Cebrail’i (a.s.) odamdan gördüm. At üzerindeydi. Resülullah ona nida ediyordu. Resülullah evin içine girdiğinde ‘Ya Resüllullah, o çağırdığın kimdi?’ diye sordum.

“Sen onu gördün mü?” buyurdu.

“Evet.” dedim.

“Onu kime benzettin?” diye sordu.

“Dıhyetü’l-Kelbî’ye.” dedim.

“Sen muhakkak büyük bir hayır görmüşsün. İşte o, Cibril’dir.” buyurdu.

Biraz sonra da, “Ey Aişe, Cibril sana selam ediyor!” dedi. Ben de selamına mukabele ettim…[6]

[6]Müslim, Fezâilü’s-Sahâbe: 13

Hz. Aişe, hassas bir mizaca sahipti. İnsanlık icabı zaman zaman sinirlenir ve kızardı. Kızdığında bunu Resülullah’a olan hitap tarzıyla ortaya koyardı. Bir defasında Resül-i Ekrem (a.s.m.), “Ey Aişe, senin kızdığın ve memnun olduğun zamanları ben bilirim.” buyurdu. Hz. Aişe, “Nasıl biliyorsun, ya Resülallah?” diye sordu. Peygamberimiz, “Memnun olduğun zaman ‘Muhammed’in Rabbine’ diye yemin ediyorsun. Kızdığın zaman ise İbrahim’in Rabb’i hakkı için.’ diyorsun!” Hz. Aişe validemiz, Peygamberimizi sevindiren ve ona olan saygısını ifade eden şu mukabelede bulundu:

“Evet, ya Resülallah, vallahi öyledir. Fakat ben sinirli olduğum zamanlarda sadece sizin isminizi dilimden bırakırım, sevginiz ise daima gönlümde yaşar.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir