Hiç Gitmemişsin Gibi

Hiç Gitmemişsin Gibi

Bir kuş yaralanır kanadından,
Sürgüne gider bir tren vatanından,
Merhem olup yaralarını saranından;
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi.

Ellerimde sensizliğin katran karası,
Yalnızlık kasrının hüzne nazır terası,
Ve öksüz bir çocuğun mahzun yarası;
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi.

Aldırmıyorum avucumu kanatan dikenleri,
Kül olup, dağlar delen ve çöller geçenleri,
Umursamıyorum gönül dolduran kederleri;
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi.

Kediler, köpekler başını hiç kaldırmıyor,
Sokak lambaları, geceyi uyandırmıyor,
Yalnızlık kasrı çöken soğuğa aldırmıyor;
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi.

Beğen  
Yazar

1998 yılında Nevşehir'de doğdum. İlkokul, ortaokul ve lise öğrenimimi Nevşehir'de tamamladım. 2016 yılında Ahi Evran Üniversitesi Türkçe eğitimi bölümünü kazandım ve eğitimime devam etmekteyim. Şiirin insanları ruhsal olarak doyurmada bir araç olarak kullanılmasından yanayım ve bu sebeple insanların kulaklarına değil ruhlarına hitap etmeye çalışıyorum. Bu dünyaya bir iz bırakmak ve hatırlanmak adına naçizane yazıyorum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir