Günaydın

Yâr…
Gecelerin en koyulaştığı anda, hasretin daha bi ağır geliyor.
sensiz geçen her gecede, karanlık şehre değil sanki gönlüme çöküyor.
aklımda senli hayaller, gözlerim karanlığa dalarken, sigaramdan bir nefes daha çekip ve bir ahh dökülür dudaklarımdan, yüreğimin en derinlerinden gelen.
“geceler yarim oldu” diye bir türkü tutturup en efkârlısından, sana seslenirim gecenin bu ıssız karanlığında.

Sabaha daha çok var. Uykuyla çoktandır aramız açık. Seher yelinde gelmez ki bu saatlerde, hasretimi avuçlarına bırakayım sana getirmesi için “seher yeli nazlı yâr’e bildir beni” diyerek.

Ama bir gün bir seher vaktinde, gün ağarırken ufukta usul usul, seher yeli o gül yanağına bir buse bırakacak usulca. Ve ben buradan yorgun ve uykusuz gözlerle günaydın diyeceğim sana.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir