“Gitmek” Dedim Ona

“Gitmek” Dedim Ona

“Gitmek,
bazen nefes almaktır.” demişti.
“Gitmek, bazen
nefes almaktan da ötedir.
En derininde hissetmektir
yüreğin yorgunluk sonrası birikmișliğini..,
Birikmișlik! ;
Gitmeyi akla koyan,
koyduğu yeri unutturan,
sebeblere sebeb bulan tahammül yığıntısı..
Gitmek öyle bir birikmișliktir ki,
gönül koyacak yer bile bulamayıștır…
Velhasıl gitmek;
yorgunluğun büyük eylemi,
en son yeri
Hiçbir şeyi
vermiyor geri”
Dedim ona…

Beğen  
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Yazar

Soyadım Mercan, adım bilinmeyecek muhtemelen.1995 Konya doğumlu. 3 yıl Konya 2 yılda İstanbul'da medrese eğitimi gördüm. Ardından Konya da müderrisliğe başladım ve halen de göreve devam etmekteyim. Konya'(m)a ayrı, okumakla bu dünyadan kurtulabildiğim için kitaplara ayrı hayranımlığım var. Hayatımda okuduğum en güzel kitap ise tereddütsüz talebelerim. Onun için, mesleğime olan iştiyakımın hergün artması duasındayım. Küçük yaşta annemi kaybetmemle gi̇rdi̇ği̇m çıkmazlar her defasında yolumu okuma ve yazma ile kesiştirdi. Güzergâhım böylelikle oluştu. (bir fatihanızı esirgemezsiniz değil mi) Zamanla yazı ile ifade kimliğim oldu. Bu vesile ile faydalı olmayı arzu ediyorum. Artakalan zamanlarımda da istasyon bakıyorum. Umudumu yitirmeyeceğim, hâlâ bir gün gelebilir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir