Gece

Gece

Kara kapkara bürünen alem
Alemin içinde bir yığın adem..
Her ademin gönlünde bir alem..
Neylesin gündüzleri , gün ışığını elem.
Herkes uykudadır bu lahzada..
Yalnız uyanık kalır sırdaşlar.
Ömür mukayesesindeki yoldaşlar.
Ey gece! Ey dertleri kaplayan gece!!
Karadır rengin sıkıntılara eş..
Beyinler olur işgalden leş..
İnsan işgal edilir ama nasıl?
Topu tüfeği yoktur beyin işgalinin,
Lakin hezimeti ağırdır beynin.
Bir sözdür belki de kelimedir kurşun.
Sürülmüştür namlunun ağzına.
Bir sıkımlık tetikte bekliyor derken.
Sarsıntıyla saplanmıştır idrak duvarına..
Göstermez akan kanları ayna..
Sızdıkça al ince ince içre,
Anlamaz kimseler artık hislice…
Anlamaz, bilmez, görmez hislice..
Hisli insanlar yaşar gider gizlice..
Gizlerin içinde gizlice…

Gece – Tuğçe Buran

Beğen  
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir