Perşembe, Kasım 21, 2019
Dilhâne > Yazılar > Çocuklar Diyorum

Çocuklar Diyorum

İlmek ilmek işlemek bir çocuğun ruhuna Rahmanı, Resulünü.

Göz bebeğimiz İslam’ı en sevgilimizin sünnet-i seniyyesini.

Nefes alışverişlerinde, oturup kalkışında, yaşamında idrak ettirebilmek, rahmet nazarından baktırabilmek hayata.

Tefekkürle lezzetlendirebilmek minik bir yüreği, tevekkülle müjdeleyebilmek.

Varlığıyla bizleri tefekküre yönelten cennet kuşlarına bizleri yoktan var eden Rahman’ın âlemdeki rahmeti tanıtıp sevgisini iliklerine kadar işletebilmek.

Kalp atışlarında göz kırpışlarında, her yeni güne uyandırıldıklarında hatırlatabilmek hakkı.

Hakkın hâkim olduğu bir nesil yetiştirebilmek diyorum.

Tertemiz zihinlerle, körpe dimağlarla

En sevgilinin en sevgilileri çocuklar diyorum.

Ana babaların cennet kapısı,

Rahmanın rahmet nazarı çocuklar.

İşte bu çocuklar öğretmenlerine can oldular.

Tevekkülümüz tefekkürümüz yaramız yarenimiz oldular.

Biz acizlere biçarelere derman oldular.

Onlarla tanışmadan önce bir garipmişim ben,

Bir çocuğun gönlünde yer edinmeden önce kendimi benliğimi bulamamışım,

Hakiki cennet şerbetini yudumlamadan dünyadakileri ab-ı hayat sanmışım cennet şarabı sanmışım,

Asıl rahmet nimeti gözbebeklerim, rahmanın nasip eylediği can yoldaşlarım çocuklarımmış benim.

Ben Onları tanıyınca hakiki bir Müslüman kimliğime bürünmüşüm, Allah kelamını öğretirken terlemiş gözyaşı dökmüşüm, dünyaya heva edip taşlaşmış kalbim onların bir tebessümüyle Rahmanın sözlerini heyecanla öğrenmeleriyle ruhumu beslemiş.

Resulü anlatırken ki o gözlerindeki vuku bulan hayranlık büyülemiş beni.

Musab bin umeyrcesine ilk öğretmenliğimi gururla, İslam’ın şanlı sancağını sevinçle çocuklarıma tutturduğum zaman işte o zaman idrak ettim ki rahmana kul olmayı öğrenmişim ben.

Merhameti şefkati sonsuz sabrı cennet kuşları müjdelemiş bana, onların gözlerindeki öğrenme tutkusu rahmana olan sevgimi ateş misali harlamış.

İşte o vakit

Gönülden bağlanmışım ben Rabbime en güzel kulları vesilesiyle.

Şimdilerde yolda yürürken beni görünce koşup dizlerime sarılan çocuklarım için, bana İslam’ın bir neferi olmayı nasip eylediğin için, resulünün ümmetinin sevgisini göğsüme nakşeylediğin için teşekkürler Allah’ım.

Yaz sıcak demeden talepkâr ailelerin isteği üzerine yaz kuran kursunda beni Müslümanca bir yaşama sürükleyen çocuklarım için, bizleri bir araya getirip gönüllerimizi buluşturduğun için çok teşekkürler Allah’ım.

Şimdilerde çocuklarından ayrılmış buruk bir öğretmen kaldı benden geriye.

Rahman ve rahim olan rabbim sen daha nice çocukların gönüllerinde rahmet nazarını yeşertebilmeyi nasip eyle.

Ey âlemlerin rahmanı bu aciz yüreğimi aşkınla doldurduğun için hamdüsenalar olsun.

İslam aşkıyla yanan yüreklerimize sen

Şahit ol ya Rab!

Şahit ol ya Rab!

Şahit ol ya Rab!

Ve son olarak kursumuzun bitişinde çocuklarımla birlikte yüreğimizdeki İslam aşkıyla “Ey Muhammed! De ki: “Şüphesiz benim namazım da, diğer ibadetlerim de, yaşamam da, ölümüm de âlemlerin Rabbi Allah içindir.” Diyerek evrene hakkın hâkimiyetini haykırabilmeyi nasip eylediğin için sonsuz şükürler olsun Rabbim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir