Şiirler

Abuzittin

0
Sanal âlem cezbine kapılıyor. Ne bir kitap, kaleme dokunuyor. Okumadan âlim oldum sanıyor. İlimdar adamdır Abuzittin! Bilmez patozu, otu, samanı . Gözde gözlük, selfiyle çeker ânı. Mihendiz kesilir hasat zamanı . Organik adamdır Abuzittin! Saçları hardal rengi; moda ya. Pop, caz dinler, niyet gıdaya. Öcü gibi bakar alaturkaya. Moderin adamdır Abuzittin! Şarjı bitse dünya ona olur dar. Selam'a "slm" der; harf kıtlığı var. Cebi delik olsa da interneti var. Göynü zengin adamdır Abuzittin!

Artakalan

0
Işıkları sönmüş bir aydınlığın, Çiçekleri solmuş bir dalın ağırlığı, Ve kedileri kaybolmuş bir şehrin, Yoksulluğu var şuramda. Kalbim, Reddimiras ettiğinden beri, Aynası kayıp bir prenses. Güzelliğini ciğeri beş para etmezlerin insafına bırakıp, Üzerine değen göz miktarı arttıkça, Güzelliği tescillenen, Güzelleri bırakıp gidiyor. Kalıyor. Yaşmağının bir ucuyla gözünün yaşını hüzün vadilerine yollayan analar Elleri anlatıyor en çok da yazgısını. Akşamacan toprağı çapalayan elleri. Gördünüz mü hiç nasıl anlatır yazgısını Bir el? Dünya Masalını anlatan sonunu hep dinleyene bırakan...
Tanımadığın birini özlemek gibi, Geleceği gözlemek… Ve ben hiç görmediğim birini özlüyorum. Engin denizlerde fırtınalar kopuyor, Bense açıkta bir kayık… Savuruyor beni estiği yöne rüzgâr Savrulanlar değil mi varmaya layık? Kanatlanıp uçuyorum kimi zaman, Kimi zamansa toprağa çakılı ayaklarım. Ne bir adım ileri Ne de bir adım geri Gitmiyorum, gidemiyorum. Başım ellerim arasında, Tütün, küllük yuvasında Ben bahtımın karasında, Ne bir adım ileri Ne de bir adım geri Gitmiyorum, gidemiyorum.

Dua

0
Kurulmuş alemler kurulmuş dünya. Devranı dönmezdi vuslat olmasa. Zahirdir hüsnâlar âlem-i yerde. Şifâdır her biri envâî derde. Lütfudur Hâlıkın bize Peygamber. Öteden bize de bize de el ver! Günahkâr kulları merhamet aklar. Şefaat dedikçe yansın dudaklar. Cemâlini umarım haddi aşarak, Halimden zerrece utanmayarak. Korkarım rızandan küfre sapmaya, Rahmetin yoluna şirk kapatmaya. İnsanlar et, kemik, ruh ve fikirdir. İsyansa pâk ruhta dünyevî kirdir. Mazlumu ağlatmak kul hakkı yemek, Dünyada ahreti kaybetmek demek. Kurtar ki bizleri vesvesesinden, İblisin...

İnsan

0
Bir düşü olmalı insanın. Umudunu kaybettiği anlarda denizlerine dalıp, Ümitsizliğin olmadığı âlemlere gideceği. Gücü olmalı insanın. Belki de imanından aldığı. Canından öte gördüğü bir sevdası, Uğruna ölebileceği bir davası olmalı. Yalnız, nankör olmamalı insan. İçtiği çiğ sütün aklığına ihanet eden, Dost deyip birine düşman olmamalı işin görünce. Sadık olmalı insan. Defter arasında kurumaya yüz tutmuş bir gül gibi; Suyun akmam demediği gibi sadık. Ve sevmeli bir insan. İnsanlığın kararmış yüzünü görse de, Yaradan için...

Virane

0
Arnavut taşlarıyla kaplı, dar ve uzun bir yol... Üstten aşağıya taşların arasından süzüle gelen azca bir su küçük çaplı. Eski bir ev camları çatlak. Kapısında koca bir tokmak. İçerisi serin. Uzunca bir koridor, epeyce derin. Şirin kutu gibi sağlı sollu odalar, Şöminede yarım yanmış kara kuru dallar. Rüzgâr sonbaharın yapraklarını misafir olarak getirmiş, Camın pencereden kırılıp terk ettiği yerden. Nede benziyor gönül evime! Virane, boş, ıssız, kimsesiz, soğuk, terk...
Sen gelince! Tüm acılarım diniyor, huzura eriyor ruhum, Ayaklarım yerde ama sanki bedenim yükseliyor, Gökyüzünde süzülen kuşlar gibi, Seyreyliyor âlemi. Çıkıyor bulutların arkasına gizlenen güneş, Tebessüm ediyor kâinata. Esmeye başlıyor uykudaki serin rüzgâr, Ahenkle sallanınca ağaç dalları, Mis gibi kokular kaplıyor her yanı… Sen gelince! Avluya konuyor çatıdaki tüm güvercinler. Uçuyor yuvalarından, Gösteriye başlıyor kırlangıçlar. Hayranlıkla izlerken seni selvi ağaçları, Selama duruyor bahçedeki renk, renk çiçekler. Gülerken yüzünde oluşan gamzelere, Bülbüller yuva yapmak istiyor âdeta. Kılıç darbesi...
Ah mimoza çiçeğim Söyleyemedik ikimiz de Şiirler yazdık da Seviyorum diyemedik Gönülce anlaştık da Dilimize gelmedi Gönlümüze gelenler Her şiirinde, sözlerinde Gel diyen sen Gelince ne olacağını Yazmaz mı şiirlerin Belki o zaman Her şey daha kolay olurdu. Ah mimoza çiçeğim Gelsem kaybetmekten korkarım Kalsam sensizlikten korkarım...